Magdalene Ichmagick

Megan
Megan wordt geboren in het pittoreske Kleinmanwerie en groeit op in een liefdevol huishouden. En nog haar familie zo hun best doet om haar dit mee te geven in de opvoeding, niet alle kinderen lijken op hun ouders. Haar vader, Dop, onderhoud de plaatselijke bibliotheek. Zijn grote geheim is dat hij naast de mooie avontuurverhalen die hij met grote passie aan zijn gezin en andere dorpelingen voorleest ook een aantal boeken over de magische kunsten in zijn bibliotheek schuilhoudt. Als Dop zijn zichtvermogen verliest in een gewelddadige ontmoeting met een monster in het naburige moeras en hierdoor niet meer in staat is op zijn kind te letten lukt het Megan toch om de door haar vader verboden boeken te bestuderen. Niet veel later doen Megan en Polter, haar toenmalige vriendje, een ontmoeting met een vreemde rondreizende tovenaar die naar hun dorp is gekomen. De beste man kiest er frustrerend genoeg voor Megan voor om enkel Polter tot een van zijn discipelen te maken, waarna hij plots verdwijnt. Dit wakkert echter alleen maar meer nieuwsgierigheid aan in het toekomstige tovenaresje. Vooral de meest verboden boeken uit haar vaders bibliotheek, die gaan over duistere magie en het manipuleren van de geesten van anderen lokken haar naar een plek ver van waar menig mens, laat staan halfling, ooit komen zal. Ze studeert lange nachten door. Wat ze allemaal wel niet op zou geven om deze magische kracht te beheersen.

Background
Doplaga.jpeg [[File:Megan.jpeg|thumb|220x220px| Samen krijgen ze nog 3 kinderen. Dop vertelt zijn familie iedere nacht een verhaal. Vooral zijn dochter, Megan, luistert aandachtig.
 * none]]
 * none]]

Orde van de Steenbok
Megan raakt vaak in de problemen omdat ze zichzelf enorm overschat. Maar eens gaat het helemaal mis: Wanneer ze in contact komt met een mysterieus figuur die torenhoog staat met ogen die glinsteren in alle kleuren van de regenboog. Als ze probeert hem er in te luizen met één van haar spreuken, zoals ze wel vaker doet bij nietsvermoedende slachtoffers blijkt haar simpele magie niet opgewassen te zijn tegenover deze krachtige man. Hij is een Silaman en Megan leert al snel dat deze over een sterke magische kracht beschikken en dat ze maar beter niet met hen kan sollen. De confrontatie eindigt ermee dat Megan haar bewustzijn verliest en wanneer ze wakker wordt is ze geketend en geblindoekt.

Haar ballingschap bracht haar over zee naar de Fonden Eilanden en was gelukkig maar van korte duur: Ze werd al gauw bevrijdt door een clubje avonturiers die zichzelf later de Orde van de Steenbok zouden noemen. Op het kleine eiland waar ze zich bevonden en met vele gevaarlijke vijanden in de beurt kon ze zich maar beter bij deze groep omgeven voor haar eigen bestwil.

Na verloop van tijd en met het boeken van velen successen rondom het uitzoeken van de mysteries van de Fonden Eilanden en de quantar die de eilanden in de zee liet opslokken begon ze zich veilig te voelen met de groep. Zelfs wanneer het directe gevaar uit de beurt verdwenen was, kreeg ze een naar gevoel van het idee om alleen verder te gaan. Zeker met de Silm die rondgingen aan wie ze een ontzettende angst had overgehouden. Ze besloot zich stilletjes aan te sluiten bij de groep. Megan werd een volwaardig lid van de groep: De capabele tovenares die met vuurballen en magische detecties veelal het haggie redde van haar zwaard- of scrollzwaaiende bondgenoten. Maar een echte band kwam er niet tussen haar en de groep. Ze bleef een herrie schoppende probleemzaaier die voor de rest maar merkwaardig overkwam. Er was wel iets tussen haar en Stupling, maar beide partijen hielden hun gevoelens liever stil dus daar kwam niet veel uit voort. Voor één groepsleden had ze respect gekregen omdat zij samen een bijzonder moment deelden. Hij had haar leven gered toen ze, met haar leven uit haar lichaam gezogen, door een portaal viel naar de vervaagde ruimte. Gnoompie was zijn naam. Hij was een ander buitenbeentje die zich pas kortgeleden bij de orde had gevoegd. Hij keek naar haar en zag haar duisternis met troostende of in ieder geval afvragende ogen. Ze snakte ernaar om niet alleen te zijn.

Zo beleefden ze nog velen avonturen en trotseerden ze allerlei moeilijkheden, waaronder velen boeven, monsters en valstrikken. Toen er na een van de avonturen er iets vreselijks gebeurde: Haar bondgenoot Gnoompie verloor het leven aan een vuurwapen van een piraat die de Orde in een hinderlaag had gelokt. Het was de schuld van Garawynn, die haastig tegen de boeven in ging in plaats van de situatie rationeel te overwegen. Hem leek het verlies van Gnoompie niks te doen. Zo gold dat ook voor de andere leden in de Orde. Megan had er genoeg van. Ze zagen haar niet. Ze verliet de groep op dramatische wijze door zichzelf compleet over te geven aan de duistere magie die ze had leren besturen.